Veranderingen bij onze permanente bewoners

Helaas hebben we in de zomer en herfst van 2026 afscheid moeten nemen van twee van onze geliefde permanente bewoners.

De lieve Bobbie was al maanden aan het tobben. Sinds zijn laatste gebitsbehandeling is hij eigenlijk nooit meer helemaal zichzelf geworden. Hij kreeg een abces bij zijn wang, maar met medicatie is hij dit weer te boven gekomen.  Zijn gebit is opnieuw bekeken, maar dit leek niet de oorzaak van zijn klachten. Lange tijd kon hij zich nog goed redden en haalde hij plezier uit het leven, maar uiteindelijk was het op. Samen met zijn maatje Branco missen we dit zachtaardige en vrolijke ventje nog iedere dag.

Het andere verlies is onze Frans. Deze lieve kerel heeft altijd in een donkere schuur geleefd en het gebrek aan vitamine D heeft waarschijnlijk zijn weerslag gehad op zijn gebit. Mede doordat hij zo'n slecht gebit had, had hij ook regelmatig last van gasaanvallen. Iedere keer kreeg zijn lieve pleeggezin hem er weer bovenop, maar zijn gezondheid werd steeds slechter. Ook voor hem was het uiteindelijk echt op. Voor Piccolo is het al het tweede maatje dat hij verliest.

We hebben Branco en Piccolo de tijd gegeven om te rouwen en te verwerken dat hun maatje weg is. Nadat ze er klaar voor waren hebben we voor hen weer een nieuw maatje gezocht. Branco zit momenteel met Pippi. Zij was over uit onze bende van ellende nadat haar maatjes Cédric en Logan overleden waren. De twee zijn er nog niet helemaal over uit of ze elkaar nu leuk vinden, maar het lijkt de goede kant op te gaan. We hopen dat ze elkaar weer gelukkig kunnen maken.

Piccolo is begin november gekoppeld aan onze eenzame, oudere dame Luna. De koppeling is momenteel volop aan de gang, maar het gaat vrij gemoedelijk en we denken dat deze twee er wel uit gaan komen.

Tot slot hebben we nog een nieuw lid bij onze permanente bewoners. Levi zit al een tijd bij ons doordat hij vrij kieskeurig is in wie hij leuk vindt. En toen hij eindelijk een dame had gevonden waar hij blij mee was, werd hij ineens ontzettend benauwd. We moesten de koppeling staken en hals over de kop met hem naar de dierenarts zodat hij in een zuurstofhok kon. Met medicatie is hij er weer bovenop gekomen, maar hij blijft gevoelige longen houden en is snel weer benauwd. We hopen dat een bezoek aan een specialist midden november duidelijkheid kan geven over wat hij heeft en hoe we hem kunnen ondersteunen. Omdat hij al zo lang alleen zat en waarschijnlijk niet meer geadopteerd kan worden, hebben we besloten hem te koppelen aan één van onze eigen dames. Dit is de rustige en lieve Liesje geworden. Liesje is 11 jaar en echt een schat richting andere konijnen. Ze zijn inmiddels onafscheidelijk.